Archiwum dla: Styczeń 17th, 2013

Alfa Romeo Tipo 33

przez , 17.sty.2013, w Alfa Romeo

Dziś o samochodzie rzadko spotykanym, które jest znane przez nie wielką liczbę osób-nawet tych którzy mają względne pojęcie Alfie Romeo.

We wrześniu 1964 roku zarząd Alfy Romeo zaczął pracę nad nowym samochodem sportowym i to takim prawdziwym, a nie zwykłym kompaktem z dokładką pod zderzaki. Pierwszy wóz miał numer 105.33- napędzał go silnik z Alfy TZ2, całość gotowa była pod koniec 1965 roku i wysłane zostało do rzemieślników z Autodelta aby kontynuować rozwój tegoż samochodu. W rezultacie oficjalna premiera samochodu odbyła się 6 marca 1967 roku w Balocco jako Tipo 33/2.

Zmiany w porównaniu z pierwotną postacić dotyczyły głównie silnika. Jednostka z TZ2 została zamieniona 2 litrowym silnikiem DOHC V8. Centralnie umieszczony napędzał koła tylne przez sześciobiegową skrzynię biegów, która znajdowała się za tylną osią. Przegroda przednia była wykonana z magnezu i była też podparciem dla przedniego zawieszenia. Hamulce przy wszystkich kołach wentylowane- tarczowe z tym, że tylne montowane były przy skrzyni biegów.Kąt rozwarcia cylindrów w silniku wynosił 90 stopni, rozrząd napędzały dwa łańcuchy, a na cylinder przypadały dwa zawory. Za zasilanie w paliwo odpowiedzialne były wtryski wielopunktowe, zapłon odbywał się przez dwa rozdzielacze i cztery cewki zapłonowe- na jeden cylinder przypadały dwie świece zapłonowe. Kompresja wynosiła 11,0:1 a całość osiągała moc 270 KM przy 9 600obr/min. Masa całkowita? Cóż- tyle co odchudzony maluch…. Wyobrażacie sobie jak to musiało jechać?

W 1968 roku samochód ten startuje w mistrzostwach świata konstruktorów i wygrywa 24 godzinny wyścig w Daytonie, potem na 1000kilometrowym wyścigu na torze Nurburgring i Imoli o długości 500km w klasie o pojemności do 2 litrów. Rok później po zmianach w konstrukcji światło dzienne ujrzała Alfa Romeo 33/3- silnik V8 rozwiercony został do 3 litrów, miał jedną świecę na cylinder, i dorzucono po 2 zawory na każdy cylinder- w ten sposób uzyskano 32 zaworową jednostkę o mocy 400KM przy 9000obr/min. Dostosowana była do ówczesnych przepisów F1. Oprócz tego- rama rurowa została zastąpiona stalową konstrukcją wzmacnianą tytanem. Nadwozie było otwarte i stworzone z kompozytu.

Model zadebiutował tego samego roku na torze Sebring, niestety nie wystartował w Le Mans po tragicznym wypadku w czasie treningów, w którym zginął Belg Lucien Bianchi.

W 1970 roku Alfa T33/3 doczekała się małych modyfikacji. Hamulce tylne przemieszczono spod skrzyni biegów do kół, a z przodu zamontowano wentylatory dla lepszego chłodzenia silnika. Alfa zwycięża w 1000-kilometrowym rajdzie w Zeltweg, jednak cały sezon kończy na 3cim miejscu w klasyfikacji generalnej konstruktorów.

W 1971 roku moc silnika została podniesiona do 420KM, wprowadzono nową pięciobiegową skrzynię biegów i znacząco obniżono wagę pojazdu. Przez to 33/3 mogła nawiązać wyrównaną walkę z Porsche i Ferrari. W tym, że sezonie Alfa wygrała zresztą na torach Brands Hatch, Targa Florio i Watkins Glen(podczas którego padał rzęsisty deszcz), w pozostałych wyścigach kierowcy Alfy utrzymywali się na podium, niestety po podliczeniu punktów Alfa Romeo osiągnęła „tylko” drugie miejsce („tylko” kuźwa! Żeby dzisiaj coś mogli osiągnąć, albo ich wkład w dzisiejszy sport był większy niż żaglówka)

W 1972 zastosowano nową ramę przestrzenną(Telaio Tubolare) w rezultacie powstała Alfa 33TT3. Skrzynia biegów została zamontowana przed dyferencjałem, aby zwiększyć stabilność konstrukcji w zakrętach. Silnik osiągał 440KM przy 9800obr/min, a waga wynosiła 650kg- był to bardzo obiecujący samochód jednak przegrał ostatecznie z Ferrari 312P. Alfa Romeo zajęła drugie miejsce w klasyfikacji konstruktorów.

W 1973 roku doszło do małej rewolucji w maszynowni, model 33TT12 zwiastował dla rywali koniec dnia dobroci dla czarnych koni i tarczy Porsche. Pojawił się dwunastocylindrowy bokser, o pojemności 3 litrów, z czterema zaworami na cylinder, napędem rozrządu DOHC, na każdy cylinder przypadała jedna świeca, stopień kompresji wynosił 11,0:1, a całość osiągała moc 500KM przy 11 000obr/min. Nadwozie było otwarte, a z tyłu znajdował się duży spojler dociskający tylną oś do ziemi. Pierwszy sezon tego auta był raczej okresem prób i błędów, a w 1974 roku samochód lądował co wyścig na podium i zwyciężył na torze Monza. Ostatecznie w klasyfikacji konstruktorów… bez większych zmian- drugie miejsce.

W 1975 model 33TT12 wygrywa w 1000-kilometrowym wyścigu na torze Monza, Nürburgring, stukilometrowym wyścigu w Zeltweg, sześciogodzinnym wyścigu w Watkins Glen i pucharze Coppa Florio. WRESZCIE Alfa Romeo zdobywa tytuł mistrza w klasyfikacji konstruktorów pokonując rywali, którzy dysponowali mocniejszymi silnikami turbodoładowanymi i przeniesionymi żywcem z F1.

Właśnie w 1976 roku Alfa Romeo podejmuje decyzje o przeniesieniu 12 cylindrowego boksera do F1. W 1977 roku wprowadzono model 33SC12- SC wzięło się od ramy Scatolato. Silnik osiągał 520KM przy 12 000obr/min. 33SC12 w 77 roku wygrała wszystko co było do wygrania miażdżąc konkurencję we wszystkich 8 wyścigach i zmuszając Porsche i Ferrari do walki od drugie miejsce w oparach spalin i smrodu z opon Alfy. Alfa Romeo ponownie zostaje mistrzem w klasyfikacji konstruktorów. Pod koniec sezonu Autodelta Udine opracowała 12 cylindrowy silnik w układzie przeciwsobnym o pojemności 2.1 litra i mocy 640 KM przy 11 0000 obr/min- tak wysoka moc z tej pojemności oznacza jedno- turbodoładowanie i to podwójne, lecz agregat ten miał szersze zastosowanie w bolidach F1 w Turbo Erze.

Rok 1977 był tym ostatnim dla całej serii 33 w wyścigach konstruktorów, bo trzeba wiedzieć kiedy ze sceny zejść niepokonanym.

Dane techniczne:
33/2 : 1995ccm (78×50.4mm) DOHC V90° V8 16V Moc: 270KM przy 9 600obr/min
33/3   33TT3 : 2998ccm (86×64.4mm) DOHC V90° V8 32V, Moc: 400KM przy 9 000obr/min, 33TT3-  440KM przy 9 800obr/min
33TT12 : 2995ccm (77×53.6mm) DOHC; przeciwsobny 12, 48V, Moc: 500KM przy 11 000obr/min
33SC12 : 2993ccm (77×53.6mm) DOHC, przeciwsobny 12 48V, Moc: 520KM przy 12 000obr/min
33SC12 turbo : 2134cc (77×38.2mm) DOHC Biturbo, przeciwsobny 12 48V, Moc: 640KM przy 11 000obr/min

Zawieszenie:
przód: podwójne wahacze z amortyzatorami i sprężynami.
tył: podwójne wahacze z amortyzatorami i sprężynami, 5 możliwości ustawień

Rozstaw osi:
33/2: 2250mm
33/3: 2240mm
33TT12: 2340mm
33SC12: 2500mm

Hamulce

przód: tarcze
tył: tarcze

Skrzynia biegów:
6 biegowa skrzynia z LSD(szpera),
5 biegowa w 12 cylindrowcach.

Waga pojazdu
33/2: 580kg
33/3: 700kg (650kg w 1971)
33TT12: 670kg
33SC12: 720kg (turbo 770kg)

Ilości wyprodukowanych egzemplarzy(w szt.)

33/2(nadwozie zamknięte): 30
33/2(nadwozie otwarte): 20
33TT12 : 6
33SC12 : 6
33SC12 turbo : 2

Alfa Romeo 33 Stradale

Alfa Romeo 33 Stradale, jak sama nazwa wskazuje to drogowa wersja powyższych bolidów. Tu nie było silników przeciwsobnych, bo te służyły do batalii na torze, a widlaste ósemki z pierwszych 33/2. Wiadomo, iż powstało ich jedynie 18 sztuk, a białym krukiem jest wersja z podwójnymi reflektorami na przedzie(do dziś zachowała się jedynie replika)

Nadwozie aluminiowe oparte było o ramę przestrzenną. Drzwi otwierały się w górę i jak widać szkło nachodziło na dach, odlanie takiej formy, która zwyczajnie się nie rozpadnie była nie lada wyzwaniem i kosztowało zapewne nie lada pieniądze. Silnik umieszczony za fotelami to ten przeniesiony z 33/2, ale osłabiony do 230 KM przy 8800 obr/min(czy któryś ze znanych zagranicznych dziennikarzy ostatnio podniecał się, że w jednym z nowych Ferrari V8ka kręci się do 9 tys obrotów?). Widlasta wolnossąca ósemka o pojemności 2 litrów, dwoma zaworami na cylinder i wtryskiem mechanicznym SPICA przekazywała moment i moc na koła przez sześciobiegową ręczną skrzynią Colotti. Przy masie własnej 572 kg sprint do setki trwał 5,5 sekundy, a  prędkość maksymalna to jak różne źródła podają między 260, a 280 km/h. Ktoś dalej uważa, że 230 KM w tym przypadku to mało?

W czasach dzisiejszych ludzie, albo w ogóle nie wiedzą o jej istnieniu, a jak wiedzą to zaliczają ją do najpiękniejszych modeli tego zasłużonego kiedyś w sporcie producenta, skutecznie wykastrowanego przez tych tam z Piemontu.

Alfa Romeo 33 Stradale
Silnik: benzynowy, wolnossący
Il cylindrów, układ 8, widlasty
Poj. skokowa: 1995 ccm
Śr x skok: 78 x 52,2 mm
St.sprężania: 10,1:1
Zasilanie: Wtrysk mechaniczny 

SPICA

Moc maksymalna: 230 KM przy 8,8k obr/min
Max.moment obr 200 Nm przy 7 k obr/min
Rozrząd: DOHC, 16v
Skrzynia biegów: Ręczna Colotti, 6 przełożeń
Napęd: RWD
Masa własna: 572 kg
Osiągi: 0-100 km/h: 5,5 s 

V max: 260-280 km/h

1 komentarz więcej...

Szukasz czegoś?

Użyj poniższego formularza:

Nadal nie znalazłeś tego, czego szukasz? Zostaw komentarz w notce, lub skontaktuj się z nami a zajmiemy się tym.

Blogroll

Kilka bardzo polecanych stron...